Miłość .................. To moc , która daje siłę lotu ptaka, oraz piękno małej białej stokrotki. Zauważamy ją pomimo gąszczu traw, jest zawsze naturalna , spontaniczna pragnąca słonecznych promieni. Czeka także na krople deszczu by wzrastać. Każda emocja błyszczy odcieniami ,spotkanych na swojej ścieżce doświadczeń. Tęcza barw miłości jest jednak zapowiedzią spokoju , stabilizacji i zaufania.

 

Wiedza związana z ezoteryką oraz filozofiami wschodu -jest fascynująca i bardzo ciekawa. Jednak nie każdy człowiek widzi czakry -a jeśli to- są to wyjątkowe osoby. W naszym życiu ważną role odgrywa Miłość. Jest to uczucie dodające skrzydeł w zmaganiu się z problemami dnia codziennego. Potrafi dodać sił w walce z chorobą, a często uzdrawia z naprawdę poważnych dolegliwości. Mieć przy sobie osobę , która darzy prawdziwym uczuciem to wielkie szczęście i najdroższe lekarstwo.

WSZYSTKIE ODCIENIE POZYTYWNYCH UCZUĆ SĄ PODSTAWĄ NASZEGO DOBREGO ZDROWIA.

Wschodzące słońce i pierwsze promienie jego , które oświetlają planetę dając światło i nadzieje setką, tysiącom istot . Światło życia niesie radość i ciągłość trwania wszystkich organizmów żywych. W Egipcie- rządy nad wschodem słońca sprawował SKARABEUSZ - święty żuk egipski czczony pod imieniem Chepri, bóg wschodzącego słońca i symbol zmartwychwstania, odnowy ,nadziei.. Był też znakiem słowa "stawać się" oraz "być" w piśmie hieroglificznym. Od okresu (3100-2686 p.n.e.), Skarabeusze noszono jako amulety (wykonane z fajansu, szkła, gliny i metali). Obdarowywano też nimi zmarłych (symbol życia w zaświatach). Czym obdarowujemy dzisiaj naszych zmarłych ? Najczęściej różańcem gdzie na zakończeniu koronki jest symbol ukrzyżowanego Jezusa na krzyżu. Mogę w tym miejscu przybliżyć Słowa Episkopatu: Jak widzimy wschód słońca przez pryzmat wiary Katolickiej. {Hymny Jutrzni podkreślają poranny charakter tej godziny kanonicznej. Mówią one o symbolice światła, o jutrzence, wschodzącym słońcu, o zmartwychwstaniu Chrystusa. Wschodzące słońce to według hymnu piątku III tygodnia "obraz światłości prawdziwej ojczyzny, którą znajdziemy na odległym brzegu pełnym pokoju". Zorza poranna w hymnie niedzieli I i III tygodnia symbolizuje "zorzę Słońca wieczności", a w hymnie środy I tygodnia nadejście zwycięskiego Chrystusa. Pojawienie się światła, które "rozrywa zasłonę mroków nad ziemią", daje modlącym się okazję do zaniesienia próśb. W hymnie Jutrzni środy I tygodnia Kościół prosi, aby "Bóg wszechmogący uwolnił nasze sumienia z oparów wrogich ciemności} . Więc wschód słońca i w naszym tysiącleciu jest uważany za najważniejszy element dnia, niosąc światło a zarazem życie jest symbolem wiary starożytnej a także obecnej ,widoczny nie tylko w naszej Europejskiej kulturze.

Gwiazdy błyszczą na nieboskłonie bo gdyby człowiek zgubił drogę w ciemności ,Stwórca podarował mu gwiazdy jako latarnie. By zawsze przyświecała każdej istocie idea rozumu. Tajemnica błyszczących gwiazd towarzyszyła wielu pierwotnym kulturą . Gwiazdy świecące na niebie to majestat Stwórcy , w Egipcie był nazywany ( Orszakiem dworskim Ozyrysa) . Wierzono iż gwiazdy są pokrewne człowiekowi i są związane z jego losem. Według podań ludowych , każdy człowiek ma swoja gwiazdę na nieboskłonie ,która pojawia się przy jego urodzeniu a gaśnie w chwili śmierci. Gwiazda w Chrześcijaństwie to czuwające oko Mesjasza, opiekuńczej istoty ,Anioła Boskiej idei. Symbolizuje wiedzę o przeszłości , teraźniejszości i przyszłości. Gwiazda Betlejemska była zwiastunem narodzenia Mesjasza ,początkiem Nowej Ery jako symboliczne zjawisko zbiorowej hipnozy , która prowadziła Mędrców z Wschodu do Betlejem. ( A oto gwiazda ,którą ujrzeli na Wschodzie , wskazywała im drogę , a doszedłszy do miejsca gdzie było dziecię zatrzymała się . A ujrzawszy gwiazdę niezmiernie się uradowali. (Mat2: 9,10) Gwiazda sześcioramienna to związek ducha z materią (dwa trójkąty złączone) zasada bierna oraz czynna ,rozwój i proces wsteczny połączenie przeciwieństw . Heksagram to Stwórca i makrokosmos jako emblemat kosmicznej jedności, którą Izrael przyjął za godło Judaizmu i tak powstała gwiazda Dawida………….

Słońce jest nośnikiem energii i kosmicznego paliwa. Symbolem człowieczego centrum czyli serca. Daje także poczucie zagrożenia , żar ,suszę czyli śmierć dla istot żywych. Aztekowie wierzyli ze Słońce po którego zachodzie horyzont krwawił , walczy w podziemiach z siłami zła. Solidaryzując się z nim składali w tym celu ofiary z ludzi ,aby wytrwało w tej walce i następnego dnia znów mogło pojawić się na niebie. W wielu kulturach Starożytności mierzono czas według Słońca, stało sie więc Bogiem czasu.Tak jak Egipski Ra prawe oko Horusa - i Skarabeusz święty żuk- Bóg wschodzącego Słońca. Chrześcijańscy misjonarze krzewiąc ewangelie mieli monstrancje w kształcie promiennego Słońca -dwóch powodów -szacunek do Słońca mieli w swoim praobrazie-archetypie, a również poganin padał na twarz przed swoim Bogiem, było wiec to wygodne i pozwalało uniknąć drastycznych sytuacji. Kształt Monstrancji zachował sie w niezmienionej formie do dzisiaj. Jak Słońce sięga wszędzie swoimi promieniami ,tak też majestat Boga przejawia sie w każdym jego promieniu.(Syr42-16)

Przybliżmy jednak kwestie percepcji pozazmysłowej to postrzeganie otaczającego nas świata w sposób odmienny od tradycyjnego, umożliwiający odbieranie bodźców które w normalnych warunkach i przypadkach są nie widoczne. Szczególnie rozwiniętą percepcje pozazmysłową mają małe dzieci oraz zwierzęta. Dzieci bardzo często opowiadają przedziwne historie o niewidzialnych przyjaźniach w które my dorośli ludzie po prostu nie wierzymy i wkładamy je do półki z fantazją. Zaznaczmy , że dzieci nie nauczono kłamać i było by rzeczą dziwną by kłamały bezpodstawnie. Często opowiadają o wydarzeniach z którymi w rzeczywistym świecie nie miały kontaktu. Wracając do postrzegania pozazmysłowego przez zwierzęta, często się zdarza iż po śmierci swojego pana , zwierze zachowuje się w dziwny sposób , jego postępowanie przypomina ataki radości do niewidocznych postaci , lub zauważamy w nich przerażenie i strach gdy odczuwają obce byty .Obserwując zwierzęta można często zauważyć wiele dziwnych zachowań.. Wracając do ludzi, wraz z upływem lat postrzeganie pozazmysłowe stopniowo zanika, Utrzymuje się jeśli jest na tyle silne albo rozwijane, że zdoła przetrwać. Osobami takimi są najczęściej wszelkiego rodzaju media, różdżkarze czy jasnowidze. Każda osoba może rozwinąć u siebie zdolność postrzegania pozazmysłowego i na pewno każdemu z nas przytrafiło się w życiu coś co trudno wytłumaczyć. Zawsze możemy złożyć odpowiedzialność w takich przypadkach na zbieg okoliczności, przewidzenie lub osłabioną psychikę. Jest jednak coraz więcej dowodów na manifestacje energii innych wymiarów i wielu ludzi , którzy twierdzą iż mają z nimi kontakt a nawet pomagają im opuścić naszą rzeczywistość.

Jest rzeczą oczywistą że płeć i seksualna orientacja Aniołów przy ludzkiej fascynacji tematem seksualności jest kwestią sporną. Istoty te powinny być pozbawione płci, skoro traktujemy je jak istoty czysto duchowe. W kabalistycznym dziele Zohar powiada się że Aniołowie przybierają różne postacie że czasami są mężczyznami a czasami kobietami. Kim są te czysto duchowe materializujące sie istoty? W sztuce różnych okresów istnieją zróżnicowane wizerunki Aniołów :męskie, żeńskie i adnrogyniczne. Zydowski filozof Filon stwierdził iż Aniołowie wcale nie odczuwają pragnień za rzeczami ziemskimi. Więc skoro Aniołowie to istoty czysto duchowe więc nie mogą odczuwać namiętności , ani cielesnych pożądań. A w żydowskiej Księdze Henocha Bóg tłumaczy Aniołom zwanym Stróżami (Nie stworzyłem dla was żon, bo jako istoty duchowe dom macie w Niebie) Niemniej zgodnie z tą tradycją dwustu stróżów zeszło na Ziemię , by zaspokoić swój popęd płciowy z córkami ludzi. A w Raju Utraconym Miltona archanioł Rafael opowiadał Adamowi i Ewie o swobodnym kojarzeniu się Aniołów: A jakakolwiek rozkosz czystą czujesz. W tym ciele czystym stworzono Cię przecież. My odczuwamy mocniej nieskończenie , nie natrafiając na żadne przeszkody. Błon albo stawów lub członków ,a łatwiej. Niżli powietrze z powietrzem w uścisku. Duchy się całe jednoczą w związku. Czystego z Czystym jest im upragniony. Bez pośrednika jakiego ma ciało, łącząc się z ciałem albo dusza z duszą.

Halerzy oraz bezkrwawe operacje wywołują coraz większe zainteresowanie nawet w kręgach sceptyków. Spotykamy się coraz częściej z świadkami takich zabiegów , zostają one oceniane i sprawdzane przez naukowców medycyny konwencjonalnej . Wielu ludzi poddających się zabiegowi wraca szybko do zdrowia. Wszyscy zastanawiają się czy jest to cud ,czy zaprogramowana podświadomość przez potęgę wiary. Uzdrawianie filipińskie jest pełne tajemnic, tak jak sama historia powstania tych wysp. Oczywiście nie każdy mieszkaniec wysp jest healerem. Ci bowiem wywodzą się z kast pokoleniowych, od wieków osiadłych na północnych, górskich stokach Luzonu. Wiele osób próbowało je poznać, nauczyć się lecz bez rezultatów, ponieważ samo sedno tego uzdrawiania nie leży w technice specjalnych masaży lecz przede wszystkim w otwartej szyszynce healera. Ciekawe stwierdzenie ……….. A co to oznacza, iż jest on otwartym kanałem przez który wchodzi w jego ciało Wyższa Energia, niewidzialna gołym okiem, ale za to czasami uchwytna dla kamery o wysokiej rozdzielczości migawki. Takie zdolności mają też szamani z Meksyku, którzy posiedli również umiejętności eksterioryzacji, ale tamte istoty żyją raczej w izolacji w nie ukazują swych umiejętności otoczeniu . Filipińskie uzdrawianie natomiast odnosi się tylko do uzdrawiania powłoki ochronnej dla duszy jakim jaką jest ciało. Stwierdzenie iż biały człowiek nie jest zdolny pojąć takie właściwości, ponieważ jego szyszynka jest kompletnie zamknięta, a więc automatycznie nie jest w stanie komunikować się z wyższymi wymiarami jest bardzo zastanawiające . Dochodzi jeszcze do tego czystość intencji, uczciwy, prawy umysł pozbawiony fałszu i obłudy. Dziecięca wręcz natura, jej prostota i brak wyrachowania jest przykładem człowieka idealnego, człowieka nie spaczonego złem tego świata. I tylko taka jednostka jest w stanie współpracować z Wyższą Forma Wibracji (albo energią Chrystusa, którego wiedza o świecie opiera się głównie na przekazaniach Biblii). Cywilizacja technologiczna zamienia powoli ludzi w automaty. Które maja posłusznie wykonywać tylko to, co nakazuje jej pierwszy i najważniejszy niewolnik – pieniądz. Umysł człowieka zamienia się w defensywny mechanizm, który po jakimś czasie ulega poważnej degeneracji. Kiedy zaś umysł zaczyna wytwarzać niskie fale, te łączą się natychmiast z tymi, które są w pobliżu. (Podobne przyciąga podobne...) I tak zaczyna się powolna rujnacja całego organizmu i jego słabość, która w końcu zabija.

Ponad połowa ludzi żyjących dzisiaj w Stanach Zjednoczonych wierzy w istnienie Aniołów. Dla niektórych wiara w Anioły odzwierciedla pewność w Sw Księgi trzech głównych monoteistycznych religii Wschodu i Zachodu -Judaizmu ,chrześcijaństwa i Islamu. Dla innych wiara w Anioły uchodzi za (naukową) obserwacje wywiedzioną z naturalnego porządku rzeczy gatunków roślinnych i zwierzęcych. Wielu wielkich filozofów wyjaśniło istnienie Aniołów odwołując się do teorii łańcucha bytu. Argumentacja:w naturze istnieje nieprzerwany łańcuch wzrastającej biologicznej złożoności i intelektualnych zdolności. W ziemskiej przyrodzie ten łańcuch zaczyna się na dole, od najprostszych organizmów roślinnych i pnie sie w górę poprzez wszelkie gatunki aż po ludzkie istoty. Różnice miedzy kolejnymi formami życia w łańcuchu są stosunkowo niewielkie. Słowo Anioł pochodzi z greckiego angelos , które z kolei jest tłumaczeniem hebrajskiego słowa mamakh oznaczającego posłańca.Aniołowie, mimo że z natury są niematerialnymi i przypuszczalnie czysto duchowymi istotami objawiają sie ludziom.Traktują o tym różne pisma oraz potoczne doświadczenia.Powstaje konflikt paradoksów:Skoro Aniołowie to istoty wyłącznie duchowe,to jak to możliwe że ludzie na ziemi je widzą? Dwa najbardziej znaczące żródła w tej kwestii to teksty VI wieku.Hierarchia Niebiańska i Teologia Mistyczna ,które przez wiele stuleci stanowiły ostatnie słowo chrześcijańskiej nauki na temat struktury organizacyjnej niebios. Autorstwo tych ksiąg przypisywano Dionizosowi Aeropagicie, Biskupowi Aten z I w o którym mówiono ze nawrócił go osobiście Sw Paweł, który był jego towarzyszem. Więcej »